RÜZGÂR

Bir rüzgârım şimdi

Dağ yamaçlarında açan çiçeklerle esen

Yılkı atların yelelerinde dinlenen

Saçlarımı okşarken bulutlar

Dağ başlarında sensiz gezinen. 

Bilmem ulaşır mı ellerim sana

Sarı başaklar gibi saçlarını tarar mıyım? 

Yalnız bir ağacın koynunda

Yapraklarını öper mi dudaklarım? 

Gölgesinde konaklar mı gönlüm? 

Gün gelir sarılır mıyım dallarına 

Delice, dilediğimce? 

Denizlerin serinliğinden bir parça 

Serper miyim kavrulmuş yüreğine? 

Çıktığın sevda yoculuğunda

Yeter miyim gemilerinin yelkenlerine? 

Gönlümün limanında demirlerken gözlerin

Bir deniz dinginliğinde düşer miyim ellerine?

Sahiller boyu uzanan kumlar gibi

Serilir miyim ayak uçlarına? 

İçinden geçip gelirim oysa 

Nice karların, fırtınaların, yağmurların

Ellerim üşür adam akıllı 

Isıtır ya ipek saçların onları. 

Gün olur düşerim kapına 

Girsem vuslat

Kalsam kapında öylece 

Hasret olur adım. 

Oysa ben bir rüzgarım

Yüzünde sevda diye kalmalıyım. 

Göklerden geldim ben 

Senin gözlerinde gökyüzü olmalıyım. 

Yıldız yıldız gönlüne düşüp

Ömrüm yettiğince gözlerine bakmalıyım. 

Sarmalı kollarım bir yaz sıcağında seni

Saçların rüzgâr kokmalı

Çiçekler açmalı yanaklarında

Bahar olmalı kavuşmaklığın bir diğer adıda

Bir ada rüzgârı gibi gönlümden gönlüne akmalıyım

Dedim ya ben bir rüzgârım şimdi 

Ellerinin boşluğunda yıldızlar akan

Yalnız dağ başlarında yüreğinde sevda taşıyan. 

Sevdiğini gönlünde fırtınalarla yaşatan. 

                                 Lütfi Kerem ASLAN