BEKLEMEK

​

Bir bulanık ay vakti bir tozlu gece

Gözler nemli uzakta kaldı öylece 

Bir nefeslik ömürde sona gelince

Bir selamın yele verdi bekledi

Önüne demirden dağlar koyunca

Dağların sırtına hasret vurunca

Gönül saati yalnız onda durunca

Derinden bir sabır çekti bekledi

Baharım dediği mevsim olunca

Deli rüzgar dallarına konunca

Aldanıp mevsime ayaz vurunca

Sessizce çiçeğini döktü bekledi

Gün doğdurdu gam iline varınca

Gam ilinde derdi baştan alınca

Deli taylar gibi yollarını aşınca

Sabrı vuslat etti sustu bekledi

Vuslatı gönlündeki aşkı sanınca

Gam ilinde tüm dertlerin sarınca

Sevdiğim diye toprağına yatınca

Sonsuz bir uykuya daldı bekledi

Bekledi kara kışı,baharı,yazı

Yaradana yalvardı etti niyazı

Unuttu duyduğu sitemi,nazı

Mezarıma gelse diye bekledi

Bekleyen bekleneni elbette bekler

Beklemek ruhumu ona kenetler

Kerem’im diktiğin bütün çiçekler

Mezarımda biter dedi bekledi.

                                          LKA