Bir telaş başlar gökyüzünde
Bütün heybetiyle bulutlar orada
Ve gökyüzü yalnız bir yağmur doğurmakta
Başını kaldırmış toprak gökyüzüne dalmakta
İklimler ötesi süren ayrılığın vuslat ânıdır.
Toprak yağmuru beklerken
Göğsünü parça parça sevda diye yarmakta
Yağmur doğmakta yepyeni bir dünyaya
Toprak dalmakta bin yıllık bir sevdaya
Kuşlar diyardan diyara göçünü tamamlarken
Yağmur kuşların kanatlarına yağmakta
Rüzgâr en acı feryatlarla sancının sesini bastırırken
Ağaçlar yağmurla gelen bahara hazırlanmakta
Semada sesler doğudan batıya
Batıdan doğuya yankılanmakta
Bulutlar yönünü yitirmiş sanki
Deniz inadına göğsümüzde kabarmakta
Yüreğim açık denizlerde bir gemi gibi salınırken
Gözlerin deniz feneri gibi yolumu aydınlatmakta
Vuslata hasret yüreğim sığınacak bir liman ararken
Adı bilinmeyen bir ada gibi yüreğine sığınmakta
Yağmur yüreğinden kopan bir damla sevda
Ve mevsimsiz denizlerde saçlarıma yağmakta
Yüzümü döndüğüm rüzgarın elleri yüzümde dolaşmakta
Göğsümde gezinen rüzgar senin ellerin olmakta
Sancısını çektiğim yağmurum gönlüne gökten inerken
Semada yankılanan sesler senin sesin olup yüreğime dolmakta.
Ve benim yüreğim toprak olmuşken
Dört yöne savrulmuş yedi rüzgarda seni aramakta.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder