Ağlamak vakti şimdi
Bir denizin engin köşelerinde
Yağmur olup inmek gözlerden
Sessizce, dağlardan ovalardan akmak
Hayat denilen zamanın içinden ağlayarak
Düşmek bir ikindi vakti toprağa
Kanatmak yüreğinin attığı göğsünü
Umarsızca koşmak çocukluğunun içinden
Dizlerinin yarasına aldırmadan
Ve büyümek yaralarınla,
içindeki sevdayı büyütmek ya da…
Gençliğinin deli rüzgârlarında zamanı savurmak
İçinde bir sevda taşımak
Yüreğinin delice attığı,
kanının delice aktığı
mevsimlerde kaybolmak
Ve durulmak
Ve vurulmak
Gözleri şehla bakışlı bir ceylana
Gönül tahtına kurulmak sonra…
Kaderine, kederine ortak olmak
Yol almak ömür boyu
Yoldaş olmak gönül boyu
Ve gözlerinin derinliğinde kaybolmak.
Yılları birlikte kovalamak
Aynı düşlere dalmak, aynı yastıkta uyumak
Birlikte yolculuklara çıkmak
Şu sonu belli dünyada
Bilmediğin yollarda kaybolmak
Gülmek, ümit etmek, özlemek
Ve ölünceye dek
Kırmadan,
dökmeden,
dağıtmadan sevmek.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder