Maziden bir lahza düşse hatrıma
Sararmış yaprak gibi dökülür ömrüm
Gönlümden yol bulup öteye giden
Yolcular ömrümden çekilir bir gün
Demeyin dalların neden kırıktır
Gözler neden yaşlı gönlün buruktur
Uzayan bu yollar neden ıraktır
Bilinmez nereye gider bu gönlüm
Uslanmaz içimde saklı bu vuslat
Hesaplar çetindir alınmaz murat
Gittiğin yollardan dönmeden heyhat!
Menzilini elbet bulur bu gönlüm
Zamanın dişlisi dönerken ağır
Seneler tarihler düşerken sağır
Dillerim diyemez”Gel”diye çağır
Hasretin kahrını çeker bu gönlüm
Gönlümü kaptırdım bilinmez yele
Hepsinde uğradım sûkut hayale
Düştüğüm bu gurbet bilmem ki nere
Sılayı kendinde bulur bu gönlüm
Duvarlar soğuktur geceler ıssız
Kime sorsam hepsi dilsiz dudaksız
Düşlere sarılıp bu gece yalnız
Bir küçük ölüme dalar bu gönlüm
Gönlüme sorarsan kimdir bahtiyar
Dost ile yârenle eder hasbihal
Daldığı bu düşle hep diyar diyar
Bir gölge peşinde gezer bu gönlüm
Gönül artık gelmiş son kapısına
Kerem’im bakılmaz düş aynasına
Çalıp da girdin mi has odasına
O vakit kendini bulur bu gönlüm
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder