Beyninde depremler büyür bir şehrin
Toprak yeryüzünün göğsüne sokulur
Ay koynuna saklanırken kara gecenin
Bir yıldız gökyüzünde soluksuz durur
Kelimeler dökülür kilitli dudaklardan
Sağırdır yürekleri feryatları duymazlar
Sesler yükselirken kör karanlıklardan
Uyuyanlar uykusundan uyanamazlar.
Sarsılır depremler gibi göğüs kafesin
Karanlığı yararcasına ansızın çatırdar
Savrulur külleri ateşinde yüreklerin
Bir yıldız gibi sessizce geceyi sayıklar
Bu bir sarsıntıdır durmaz sallanır
Gün gelir bir gecede yürek uslanır
Yağan her yağmurda gönül yaşlanır
Akar koynuna gecenin bir yıldız gibi.
Divâneliktir başlar gece bir demde
Yıldızların gezdiği gökyüzü nerde?
Depremler olurken her dem beyninde
Bir şehir gibi uyurlar gamsız gecede.
Hasrettir toprağına şimdi bir nehir
Sarsılıp yıkılmış eski bir şehir
Kilitli dudaklarda sözsüz bir şiir
Yazılır yıldız yıldız gece sayfasına…
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder