Ömrün sükuneti ermekmiş murada
Bir çift gözde saklı kaldı yüreğim
El bağlayıp huzurunda durdum divana
Bir gönül ehline dal etti beni.
Gözlerinde mânâ gönlünde huzur
El etti uzaktan dedi gel buyur
Gönülden gönüle çağırır durur
Bir sırrın içinde kal etti beni
Çağırır yakınken uzaktan beni
Gönlüme nakış nakış işledim seni
Duyduğum sesler hep onun sesi
Sesiyle gönlüne yâr etti beni
Adım adım her an önümde yürür
O gizli mânâsı peşinde sürür
Gönül gözümde hep o görünür
Gölgesinin peşinde dur etti beni
Aklımı gönlüme yâr eyledim ben
Kerem’im gönlümü nâr eyledim ben
Bir güzele gönlümü var eyledim ben
Güzel sevdasıyla kul etti beni.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder