Mevsimler bilirdim.
Göğsümün göğünü genişleten.
Yedi iklim dört bucak esen yelleri vardı.
Kokunu getirirdi deniz aşırı kıtalardan,
Buram buram sen kokardı.
Bir ay karanlığında çekildi,
Göğümün mavi suları.
Göğsüm şimdi susuz iklimler bucağı.
Gel gitler yaşıyor ruhum.
Kalbimin doğusundan batısına...
Sen ne yönde hangi iklimdeysen
Kalbim oralı.
Muammalı hezeyanlar kaplıyor,
Gönül toprağımı.
Dost elin göğsümün çeperlerini geziyor.
Göğsüm kış kıyamet,
Fırtınasında aşkın hangi limana durmalı.
Karlar düşüyor gönül penceresine,
Buğusunda camların senin adın yazılı.
Kuşlar konarken pervazlarında,
Adını incitmemek için ürkek, tasalı.
Yüreğimdeki tipi yerden göğe savurmalı,
Adın yerde değil,
Camların buğusunda,
Ve bir tek ben de kalmalı.
Damla damla erirken karlar,
Gökyüzümde çiçekler açmalı.
Ağaçlar tomurcuğa dururken dallarda,
Senin adın yaprak gibi çiçek gibi
Bahar olmalı.
Dağ gibi bakan gözlerimi,
Bahar güzelliğiyle sarmalı.
Su yürümeli göğsümün çeperlerine,
Yüreğim hem suya hem bahara kanmalı.
Baharla birlikte senin adın,
Sevda iklimi olmalı.
Sevda güneşleri açmalı en derin karanlıklarda,
Güneşler esen yelleri sevda kokutmalı,
Yedi iklim dört bucaktan gelmeli sesin.
Bir yaz gecesi susuzluğunda,
Kana kana içtiğim su olmalı.
Sen olmalı.
Yıldızlar altında söylediğim,
En güzel türkü olmalı.
Dudağımdaki ıslık, cebimdeki aşk olmalı.
Gecelere fısıldadığım sır,
Zamansız asır olmalı.
Lütfi Kerem ASLAN
Vardan öte yok, yoktan öte var olmalı.
Aynı denize dökülen,
Yatağına vurgun ırmak olmalı.
Ben de bir sen,
Sende bir ben olmalı.
Adı sevdalık olmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder