Kalp göze tâbiydi.
Bense gözlerine.
Yarıldı kalbim binbir yerinden
Omzumdaki ağırlığın
dahasını hissettim yüreğimde.
Kaburgalarıma çiçekler ektim
Kahverengi fotoğraflarının kokusunu
Çektim ciğerime en derinden.
Hasretin mezar taşlarını diktim gönlüme
Işığımı kaybettim, gülen gözlerin
bin yıllık uzaktan gülmekte.
Kırık kanatlarım bir bir düşmekte.
Güneşin perdeleri bir bir inmekte.
Bir muamma yaşadım
Depremlerin rüzgârları esti yüreğimde.
Soluksuz koşan atlar gibi
Koştum zamansız
Bir nilüfer çiçeğinin peşinde.
Duygu tarlalarını ektim
Hasret başakları biçtim yüreğime.
Günler ayrılığa kıyarken nikahını
Geçtim zamanın en kuytu yerlerinde.
Ellerin buğday başağı tazeliğinde
Yüreğin tomurcuk tomurcuk açan bir çiçek
Uzatsam ellerimi
Çiçeğin güzelliğiyle ezilecek.
Rüzgârlar getirirdi oysa
Kekik kokulu saçların.
Nefesin rüzgârları kıskandıracak serinlikte.
Şimdi alıp gitmeli bu sevdalı başı
Yatırmalı kekik kokulu dağların tenhasında
Rüzgârlar okşamalı o ipek saçı
Bir sevdanın kavuşulmazlığında.
Düşümde gördüğüm serin sularda
Yüreğimi bıraktım
Gözyaşı duruluğunda yaşadım
Sensiz hayatı
Ellerimi ezdirmeden çiçekler ektim
Yalnız senle huzur bulan gönül toprağına
Güneş perdelerini çektikçe
Gönül güneşimi açtım
Divanesi olduğum dağları
Sevdanın aşkıyla aştım.
Sensizlik gönlümde bir duvardı
Sensiz yaşayamadım duvarlar aştım.
Yardım kalbimi binbir yerinden
Gözlerinin resmini gönlüme astım.
Yol buldum gönlümden gönlüne giden
Gönlümle gönlüne varıp ulaştım.
Topladın dağılan kalbimi ve sen
Kalbimde eşsiz bir yere ulaştın.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder