SUSKUN

Dilsiz, dudaksız söyledim senin adını

Dilim, dudağım nefesimden ürktüler

Saklı bir ırmağın kıyısında yetiştirdim aşkını

Sırrını duydum sevdanın ılgıt ılgıt akan

Irmağın sırlı sularında

Vuslata çağırdı beni sırlı suların serinliği

Topraktan aldım desturu 

Suyun sırrına ermek için geldim. 

Oysa toprak sabah rüzgârıyla hazırlanmış. 

Yokluğuna baş kaldırmış, vuslatına gitmekte. 

Sular sevda deryalarında çalkalanır

Ruhunu kandırıp sevgilinin sevdasıyla

Onu arayan gölgeler gibi 

Geceleri rüyalarında dolaşır. 

Ben âşığım oysa… 

Deli divane bir âşık.

Rüyalarda dolaşan sevgilinin gölgesinin 

Peşine düşmüş, 

Kalbini rüyalarda bırakan, 

Hakikati sevgilide bulan bir âşığım. 

Onun varlığında varlar yok, yoklar var olur. 

Yokluğunda kalemleri kırılır ayrılık mahkemesinde gönlümün

Dünyanın yazını, kışını, baharını, güzünü yaşarım.

Feryatlarım yücelere çıkar.

Yıldızlar ıstırap içinde koynuna sokulur karanlığın

Vuslat uzak bir gökyüzü kalır koynunda gecenin. 

Yüzlerce fani yüz gelir geçer geceden 

Geriye yârin hayali kalır. 

Aşk sıyrılırken gecenin karanlığından

Bir beyaz mendil gibi

Gönlümü ilmek ilmek sarıp sarmalar. 

Yanar gönlümün kandilleri 

İpek bir mendil inceliğinde sesin duyulur. 

Geçerim kendimden ve en koyu karanlıklardan

Sesin yolumu aydınlatır. 

Yüzün gecenin mavi gökyüzüne aksederken

Gözlerini görürüm Ab-ı hayat olur. 

Kimseler bilmez ırmakta akan sırrı

Meylim gizlidir sana, örtülüdür… 

Niyazım perdeler arkasından kalbîdir sevgili. 

Ey aşkın aşkı, 

Aşkımın dileği, 

Yüreğimin emeği. 

Kulağını gönül pencereme daya

Kalbim temizdir, ruhum senindir. 

Sırlı ırmaklarınla yıka

O cana can katan gülüşlerinle 

Ruhunun serin rüzgarlarına bırak

O ırmak olup akacak, 

Yıldız olup bakacak, 

Güneş olup kalbimizin üstüne doğacak.

                              Lütfi Kerem ASLAN