Gözlerinin sesinden içtim sevda suyunu
Dağladı yüreğimi en sevdalı yerinden
Giderken salladığın o yaslı mendilini
Yüreğime bağladım kanayan yerlerinden
Ayrılırken sessizce kalbimin limanından
Gemileri yaktım ben gönül ummanlarından
Yolcular uğurlarken ufkun sönen burcuna
Giden sevgililerden dönen yok ki yurduna
Bir bilinmez yolculuğun son hayalidir bu
Dönülmez bir diyarın hüzzam şarkısıdır bu
Sen eğerken başını rüzgârın bu sesine
Dudaklarım değerken o veda busesine
Geçti yıllar saymadan gönül limanlarından
Sevda aktı gönlüme takvim yapraklarından
Zaman durgun bir deniz akıyorken uzaktan
Hayalini seyrettim gönlümdeki şafaktan
Şimdi durgun suların hepsi sensiz hicranlı
Nerde gemileri yanmış o meçhul sevdalı
Mendiline sarılmış o gözler ağlamaklı
Yokluğunun yaşları denizlere akmalı.
Ufuklarda batarken gönlün sevda güneşi
Şimdi nerde denizlerin o sevdalı eşi
Kavuşurken mendiline gözyaşının seli
Yurduna dön artık denizin sevdalı eşi.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder