KAÇ HASRET?

Baharı beklemek seni beklemekti. 

Kaç bahar geçmeliydi daha

Ömrümün durgun sularında? 

Suya yansıyan yüzünde 

Kaç yağmur ıslanmalıydı? 

Kaç türkünün sözleri ağlamalıydı? 

Kaç mevsim daha kış olup şakaklarıma yağmalıydı?

Kaç gece ağrılı, sancılı sevdalara sığmalıydı.

Kaç şafakta güneşler doğmadan batmalıydı? 

Kaç gece gözlerim hasret nöbetleri tutmalıydı? 

Kaç uykudan firar etmeliydi sensiz rüyalarım? 

Kaç defa sürgün edilmeliydi gönlüm

Ömrünün peşi sıra? 

Ve kaç bahar daha yaşamalıydık

Böyle hasretle? 

Oysa… 

Bir gökyüzümüz olsun isterdim. 

Baharlar getiren, 

masmavi, 

Berrak… 

Gönül bahçeni bahar çiçekleriyle süsleyen 

Mevsimler ötesinden kokusu duyulan 

Bir de bulutlarımız olmalıydı

Gönlümüzün derinliklerine sürdüğümüz

Dağların doruklarında hoyratça gezinen

Ve sen olmalıydın yanımda

Gülüşüyle baharlar getiren

Gönül bahçemde çiçekler yeşerten

Rüzgâra, yedi iklime kokusunu veren

El verirken rüzgâra çiçekler

Senin ellerin yüzümde olmalıydı 

Baharlar gibi gezinen

Konuşmadan anlatabilmeliydim

Bulutlar gibi ağlamadan

Gökyüzünün gönlüne girebilmeliydim. 

Özleyince, gök ile yerin nasıl 

Yerle yeksan olduğunu 

sana gösterebilmeliydim

Bulutun gökyüzüne 

Çiçeğin bahara 

Yaprağın ağaca durması gibi

Sana kavuştuğumda 

evime döndüğümü hissedebilmeliydim

Benim gökyüzümden senin şehrine göçmeliyim artık

Sensiz yazılmış şiirlerin satır altlarını 

Seninle çizmeliyim. 

Ve baharı, zemheri gönlüme 

seninle getirmeliyim.

                          Lütfi Kerem ASLAN