Hüzün duvarları çekilmiş ömrüme
Ne yana baksam taş
Ne yana baksam kış
Baharın yolunu kaybetmişim
Bir kış gününde
Açılmış semanın tüm kapıları
Ben duvarları aşıp girememişim
Yıldızlar akıp geçmiş sensiz göğüme
Bense akan zamanı tutamamışım
Belli ki zamana mızrak çekerek
Duvarlara zamansızlık resmi çizmişim.
Yollar açılırken benden habersiz
Ben çekilmiş duvarların içinde gezmişim.
Zaman sonsuzluk gibi yağmış üstüme
Ben yılların üstünü çizememişim.
El uzatmış bana ta ötelerden
Gidipte elini öpememişim.
Saatler yıl olmuş gönül hücremde
Yılları eskitmiş düşler düşümde
Sevdiğim gittiğin bu diyar nerde?
İçimde izini sürememişim.
Kapısından geçirdim gönül közünü
Ateşlere tuttum sevda özünü
Sana verdiğim gönül sözünü
Duvarları aşıp tutamamışım.
Gökten karlar inerken yaslı başıma
İçimdeki korlar döndü aşk ataşına
Hücre misali dört duvarına
Senden başka isim yazamamışım
Gel beni çıkar bu zindandan öte
Gönlünden başkası etmez azade
Gökyüzünden başka gönül hanende
Başka bir diyara varamamışım
Sensin benim baharıma erdiğim
Düşümde her gece çiçek derdiğim
Yedi kat semada murat ettiğim
Senden başka sevda bulamamışım.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder