YAĞMUR VE GÖNÜL

Su gördüm düşümde. 

Toprağa ince ince düşen bir su. 

Beni sırılsıklam ıslatan, 

Islatırken ruhumdaki ateşi harlayan 

Berrak, katkısız bir su. 

Gökyüzüne düşüyordu önce

Maviye boyuyordu kapkara bulutları

Güneşin benzi sapsarıydı

Kaçıyordu kapkara bulutlardan

Rüzgar ardınca kovalamaktaydı 

Bense düşler kuruyordum düşümde 

Sevdaya dair. 

Yeryüzüne her fısıldayışımda

Gökten onun sesini duyuyordum. 

Ona ulaşmak imkansızdı

Varlığından ümitli 

Şefkatinden, 

merhametinden, 

anlayışından yoksun

Yağmur tanelerinde arıyordum onu

Bulutta, güneşte, denizde

Maviliklerin uçsuz bucaksız derinliklerinde

Belki hiçbirinde değildi

Belki de hepsinde… 

Avuçlarımı açıp gökyüzüne 

Onu bekliyordum düşer mi diye. 

Yağmur toprağa düşüyordu ince ince 

Sevda kalbime. 

İnsan arar, 

Aradığını bulur, 

bulduğuna kul olur diyordum kendimce

Aramadım oysa 

Yanı başımda, bulut bulut bakan maviliklerde

Aramadım derya kadar sonsuz bakan

Bir çift gözde. 

Değince gözleri gözlerime

"Buldum!" dedim deli yüreğimce. 

Yağmurlar boşaldı sağanak sağanak 

Bozkır gönlüme. 

Kayboldum derinliğinde

Gözleri gözlerime değince. 

Aldı götürdü beni. 

Aklın ucu bir bulut maviliğinde sevdaya değince. 

Bekleyen ben, 

Beklenen sendin gönlümce. 

Ruhum ilmek ilmek işlendi.

Gönlüm nakış nakış el verdi gökyüzüne gönlünce. 

Toprağa düşünce yağmur

Yanaklardan ince ince...

Gökyüzünde uyandım ben o gece. 

Yıldızlar şahitti, ay şahitti. 

Sevda hükmünü verdi o gece. 

Mahkumdum artık gönül dilediğince. 

Gönlüme yağmur yağmur kelepçeler vurdum. 

Artık senin kulun oldum, senin dileğince..

                            LÜTFİ KEREM ASLAN