Benim iki kalbim var.
Biri kanar, biri yanar.
Biri susar söyleyemez en güzel şiirini
Mısraları dökemez kırık kalemin ucundan.
Sayfaları kirletmek istemez.
İncinir ama incitmez.
Kanar fakat kanadığını belli etmez.
Ağlarken kan döker gözlerinden
Kimseler silmez.
Anlatır derdini, ruhunu sevgiliye teslim etmişe.
Ondan başka kimseler dinlemez.
Aşkı merhamet gibidir onun.
Sevdikçe merhameti bitmez.
Uzaktadır merhametine aşkını yoldaş eden.
Sevgiliden başka hiçbir ruhu hissetmez.
Rüyalarına yol olur,
Yoldaş olur,
Sırdaş olur.
Bunu hiç kimse bilmez.
Uyku diye onu uyur,
Yol diye onu yürür,
Hava diye onu solur.
Her gece yüreğini göğsünde uyutur.
Oysa benim kalbim onsuz kanar durur.
Kanmaz bir türlü onun sevdasına.
İçtikçe ona susar durur.
Benim iki kalbim var.
Sevdasını içtikçe yanar.
Uzak iklimlerden geçer.
Karlı dağları aşar.
Çöllerde susuzluktan yanar, kavrulur.
Zamanın sabrı yoktur oysa.
Yaralarını sarmak için yola koyulur.
Yarası derine gitmiş sevgiliyi bulur.
Unutur acılarını, yaralarını, aldanışlarını unutur.
Zamanın merhametinde yanar,kavrulur.
"Yaşıyoruz, iki kişiyiz ve birbirimizi seviyoruz."der durur.
İki kalp,
İki ruh,
İki ayrı yürek sevdayla birlikte vurur.
Gögsünü göğsüne bastırır.
İçinde büyüyen göğüs onundur.
Gönül her dem sevdiğinin kapısında durur
Her ne ararsa, onda arar onda bulur.
Benim iki kalbim var.
Biri kanar,biri yanar durur.
Kanayan yanım hayatın görüntüsü,
Yanan yanım sevdanın bir büyüsü.
Issız yerlerde bir âlem,
Sevda diyarında bir yangın öyküsü.
Karlı bir gecede bir şiirdi kanar yanım
Onu heyecanla uyandırmak sevda yanım.
Dolmaktı gözlerine kar misali
Söndürmekti sevda yanar yanımı.
Yine sevda için olsun varsın.
Kanamakta güzel,
Yanmakta yâr için.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder