SENİ YAŞAMAK

Devrildi dağlar bir gece ansızın

Sisler altında kaldı kalbim. 

Suların uyuduğu dağ kucağında

Sana ulaşmak için dünyaya başkaldırıyorum. 

Yüreğim denizler gibi çalkalanmakta

Durulup yatışmaz oldu. 

Başımda dönüp durmakta

Sevda kuşları. 

Güneşin altında nefes almak istiyorum.

Bulutlar yüzünü perde perde kapamakta. 

İçimi üşütüyor ayrılık, 

Vuslat sımsıcak koynumda durmakta. 

Baharlar bekliyorum… 

Baş verecek sevda tohumları ekiyorum, 

Rüzgara, yağmura… 

İşte o vakit dağılacak toprağı ağlatan diyorum. 

Bulutların gözlerinden dökülen

Yüreklerin vefalı arkadaşı. 

Issız diyarlar düşlüyorum

Kadim sevdaların yaşadığı

Nerde, kaç bin yıllık uzakta bilmiyorum. 

Âşinâ yüzler görüyorum, 

Sisler içinde, kaybolmuş yüzler.

Ama ben seni arıyorum. 

Yüreğinden tanırım ben seni… 

Binlerce çiçek vardır gülüşlerinde

Dudaklarına  tebessümler karışır.

Yokluğunda çoğalıyor yürek yangınım

Taşıyorum gül misali seni 

Göğsümün en kuytu yerinde. 

Sisleri bir yorgan gibi çekerken üzerine şehir

Caddelere sağanak sağanak yağarken sevda

Gözyaşlarımı yıkıyorum yağan yağmurda

Yüzüm sisler içinde sırlı, buğulu bir ayna

Baktıkça sırlar içinde seni görüyorum. 

Kendimde buluyorum sevdanı

Yürek aynalarıma vurdukça yağmur

Devrilen dağlarımı yeniden kaldırıyorum. 

Sisler dağılıyor gönül ufkumda 

Ve her yağmur damlasında seni buluyorum

Sarıp gönül toprağıma 

Sevdaya baş veren baharlar büyütüyorum. 

Bahar bahar senin sevdanı yaşatıyorum. 

                             Lütfi Kerem ASLAN