Kanatları yanaklarında
Sonsuzluğa uçan kuşları vardı bu şehrin
Bir bir çekildiler hayatımızdan
Masmavi gök deryalarını
Kanat sesleriyle şenlendiren
Elleri yanaklarında kuşlar.
Bir sabah uyandığımızda
Çekip giden göçmen kuşların
Götürdüğü sevdalarımız vardı.
Sıcak bir ekmeğin buğusunda
Soğuk ve ayrılık kokan bir gecenin sabahında
Bir gönül ahının acımasızlığında
Göklere yükselen sevdalar…
Şehirler suskun şimdi derin uykularda
Kalplerimiz örselenmiş.
Gönüllerimiz birbirine mühürlenmiş.
Sen uyumaktasın…
En derin uykusunda sevdanın.
Rüyalarına göçmen kuşlar uğrar mı bilmem, bilemem…
Aklımı firara verdiğim gökyüzünde
Doludizgin sevda atları sürüyorum
Kavuşmalarım bulutların ertesi sabahına kalıyor.
Benzim sevdadan yana soluk.
Yokluğunun yüzümü eskitmesi biraz.
Ama eskimiyor sevdan…
Biz eskimiyoruz.
Yüreklerimiz eskimiyor.
Her kanat çırpışımda kuşlar misali
Ben kalıyorum geriye.
Gökyüzüm senden uzaklaştıkça,
Ben sana yaklaşıyorum.
Gönlüm gözlerinin derinine daldıkça
Sevdamın ömrünü uzatıyorum.
Eski bir fotoğraf gibi...
Sabaha doğan bulutlara asıyorum resmini
Gelip geçen her kuş, sevda masalları anlatıyor
Ve elleri yanaklarında resmine bakıp ağlıyor.
Geride bıraktıkları
Sevda diyarının türküleri
Yıldız yıldız gökyüzünde yankılanıyor.
"Gönlüm hep seni arıyor.
Neredesin sen?"
Avuçlarım bir kuş kanadı gibi yanaklarımda
Gözlerim bulut bulut seni aramakta.
Yüreğim gökyüzü gibi her dem seni anmakta.
"Neredesin sen?"
"Neredesin sen?"
"Neredesin sen?"
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder