YOL VE DENİZ

Yollar geçtim

Uzun, çetin, aşılmaz karanlık yollar. 

Benimki sadece bir yol hikâyesi değildi. 

Gövdemde sökerken şafaklar

Yalnızlığımın karanlığa saplandığı 

Zifiri karanlık yollar geçtim. 

Ayrılıkla ayrılırken yollarımız

Kalpten kalbe bir yol buldum sende. 

Yoluma yıldızlar döşeli 

Binbir renk çiçekler

Ve kokuları ciğerime işleyen çiçekli yollar. 

Yemin olsun koklamadım hiçbirini 

Yanağımdan süzülen denizlere inat

Koklamadım hiçbirini. 

Hiçbirinin gülüşüne kanmadım

Aldanmadım

Ama hep yaralandım, yarım kaldım

Yine de yolumdan kendimi alıkoymadım. 

Aradım bir ömür boyu. 

Gökyüzü maviliğini. 

Uzak diyarları, 

Karanlık gecelerin dağdağasından sıyırıp 

Beni kurtaracak deniz serinliğini

Onu bulduracak

Ona kavuşturacak yolları. 

Göçmen kuşlar uçurdum içimde

Onun yaşadığı iklimlere

Haber götürsünler diye turnalar saldım

Deli maviliklere. 

Geri dönen olmadı. 

Gözlerim gözlerken yollarını

Bir kuş konuverdi serçe yüreğime. 

Yük ağır, 

Yol uzun, 

Yürek yorgundu… 

Taşıdım gökyüzü ağırlığında serçe yüreğimi. 

Menzil o. 

Ulaşmak gayrete tâbî…

Tâkatsiz dizlerim yoluna kurban. 

Sürünsemde kapısına varmak için

Kapkara yolları, karlı dağları aşmam gerekse de 

Deli maviliklere uçtum.

Serçe yüreğim kanatlarım altında

Kaf dağı kadar büyük sevdama ulaştım. 

Sarıldım… Sarıldım… Sarıldım. 

Kokusunu duydu hücrelerim. 

Deniz kokulu saçlarını taradı 

Gönül rüzgârları. 

Alnıma sevda değdi

Kurumuş dudaklarıma deniz tuzu. 

İçtikçe susadım sevdasına

Susadıkça içtim. 

Ben bir yoldum şimdi deniz oldum. 

Deniz maviliğinde bir çift gözde kayboldum. 

                                                 Lütfi Kerem ASLAN