"Yağmurlardan sonra büyürmüş başak
Meyvalar sabırla olgunlaşırmış
Bir gün gözlerimin ta içine bak
Anlarsın ölüler niçin yaşarmış
Yağmurlardan sonra büyürmüş başak"
demiş şair…
Ölmek için doğar âşık
Ölmeye doğar…
Ölmek aşığın kaderinde vardır.
Yola koyulur âşık toprağa düşer tohum gibi
Toprak maşuktur onun için
Yağmurlara açar gönül toprağını
Filizlenir toprağın bağrında
Büyütür maşuğuna olan aşkını
Maşuğunun gönlünde boy verir başaklanır
Sabırlar dizer gönül tesbihine âşık
Bekler tevekkülle meyvelerinin olgunlaşmasını
Köklerini salar maşuğun yüreğinin en derinine
Aşığın sabrı maşukta meyveler verir
Olgunlaşmak üzeredir sevda
Temmuz güneşi gibi yakmaktadır maşuğun gönlünü
Sevda yüklü bulutlarla su taşır âşık
Maşuğun gönlüne gözyaşı olup düşer
Olgunlaşır meyveler
Başaklar âşık karşısında boyun büker
Tohum meyveye dönmüş ölüm başa gelmiştir
Maşuk ölmek üzeredir
Âşık yaşayan ölüsü maşuğunun gözlerinde yeniden dirilmektedir.
Başakların gözlerinden
Düşer tohum tohum toprağa âşıklar
Rüzgar savurur âşıkları maşuklarının diyarına
Yağmurlar getirir âşıklar maşuğunun toprağına
Yağmurlarda ıslanırlar sessiz usulca
Âşık toprak olur ölür yağmurda
Yağmur Maşuk olur doğar toprakta
Ölmeden öldürürler canı usulca
Tek yürekte bir olurlar yağmur altında.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder