GÖZLERİN

Bir ben vardır bende benden içeri 

İki de göz vardır ondan içeri

Ayrılamam o gözlerden 

Mehtabın yalnızlığında seyre dalarım

Uyurken ay ışığının koynunda deniz 

Gökyüzünde sallarım en güzel duygularımı

Gecenin karanlığına sakladım seni

Yıldızlar güzelliğini kıskanmakta

Ve koynumda iki göz uyumakta. 

Saçlarının sarısı karışmış gözlerinin rengine

Yıldızlar güzelliğine benzemenin peşinde

Uyut gözlerini göğsümde

Göğsümün sol yanı onlara en güzel ninnilerini söylemekte

Yıldız yıldız dolaşıp adını yazmaktayım gökyüzüne

Gözlerin koskoca karanlığı kaplamakta

Geceye en güzel mavilikleri katmakta

Bırak kapatma gözlerini 

Mavilikler gecede gözlerin bende kalsın. 

Kaparsan eğer gözlerini geceden korkacağım

Sorulur yıldızlarca karanlık sebebim 

Rüzgârlar uğultusuyla titretir göğsümü

Yatağına kırgın akar ırmaklarım

Ne olur kapatma gözlerini göğsümde uyutacağım

Buluttan ve yağmurdan çekilir ellerim

Saçlarına ulaşmak için yol arar

Karanlıkta ışık olur yol açar bana gözlerin

Dağların ardındaki Ferhat

Çöllerde gezen Mecnun

Ateşlerde yanan Kerem dir gözlerin. 

Kâh görünen Şirin

Kâh deliren Leyla 

Aslı'nı soracak olursa eğer

Kerem' de saklı bir sırdır gözlerin

Zamanın kubbesinde

Gün müdür, ay mıdır, yıl mıdır gözlerin 

Gönlümde oturduğun taht mıdır gözlerin

Açtı gözlerin bana bütün kapılarını

Gönül ufkuna sürdüm sevda denen atımı

Gülümsemenden duydum bin yıllık feryadını

Feryadına  yabancı değil şimdi yüreğim 

Söyle,seyreylediğim mehtabım mı gözlerin 

Göğsümü hangi düğümle bağladın gözlerine

Ne güzellikler kattın şu kısacık ömrüme

Sensiz yapamıyorum gözlerin yaşadıkça

Gönlünden kopamıyorum yüzün bahar oldukça

Gözlerine baktıkça huzuru kokluyorum

Gözlerini her gece göğsümde uyutuyorum