AŞK

 

Gönül dergâhında yanar bir ışık,

Adınla doludur her an, her bakış.

Bir damla nur oldum, bir ince nakış,

Sensin varlık, sensin bende yakarış.

Bir ses duydum kalbimin derininden,

“Gel!” dedin, çağırdın beni kendinden.

Dünyanın perdesi kalktı gözümden,

Sana döndü gönlüm, aşkla derinden.

Her nefeste sen dedim, ateşinle ben,

Yandım da dirildim bin kez yeniden.

Bir an sensiz kalmak, doğmak yeniden

Sensin hem dirilten, hem de öldüren.

Dağ taş ismindedir, kokun yelinden,

Gök yıldızla dolu, güneş merdiven .

Bir menzil ararım içimde her dem,

Aşkın menzilimdir, gönle yetiren.

Yandım aşkına yâr, yoktur dermanım,

Varlık perde perde, ben bir yalanım.

Bir bakışla yanar nârına canım 

Sensiz yokum, sensiz kayıp bu canım.

Derviş oldum yollarında, hâl ile,

Bir sır ararım her zerre misal ile.

Her şey sende başlar, biter seninle,

Ben de sensin, sen de benle, hâl ile.

Gül açar gönlümde adın duyanda,

O gülün kokusu gelir her yanda.

Âlem aşkınla dönerken hicranla,

Her varlık “Sen” diye görünür bana.

Bir anlık vuslatın bin ömre bedel,

Bir bakışın yeter, kalır her emel.

Seninle susmak da zikirdir güzel,

Söz söylenmez artık, bana sus düşer.

Aşık Kerem der ki, “Sen” oldum sonra,

Kayboldu “ben” diye bilinen onda.

Bir tek hakikat var bütün cihanda,

Bendeki sen oldum sendeki canda.

                   LKA 05.11.2025 GAZİANTEP