Uzak semtlerindeyim şimdi eski bir şehrin
Daha hüzün icad edilmemişken
Cam kırıkları taşıyorum yüreğimde
Bir esintinin duldasındayım şimdi
Şehrin camları üzerime yağmakta
Kaybettiğim sevinçler boğarken anıları
Ben bir şehrin kenar semtlerini adımlamaktayım
Gençliğimin kaybolan rüzgârları yok
Dağ başlarında kaldı genç adımlarım
Yüreğime batmakta baktığım dağ çiçekleri
Ve zaman bir dağın kenar semtlerinde
Cam kırıkları gibi üzerime yağmakta
Yıldırımlar kollamakta göğüs kafesimi
Göğsümün dağa açılan penceresinden
İçime içime icat edilmemiş hüzün yağmakta
Sırtımı dayadığım kenar semt duvarları
Gençliğimin yükünü sırtıma sarmakta
Gün doğmakta bak işte!
Dağların üzerinden hüzün icat olmakta
Şehirler uyurken her sabah
Kenar semtlerinde bir yağmur ağlamakta.
Kaybolan gençliğin adımları dağ başlarında
Şehrin kırılan camları gibi yüreğime batmakta.
Şimdi kanayan yanlarında yaralarımın
Bir şehrin acı ninnisi çalmakta.
Dinlemeli kenar semtler
Dinlemeli dağ başları
Ve yüreğimdeki cam kırıkları
Yeniden dağ çiçeği olup açmakta.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder