Can kulağıyla işittim kalbinin sesini
Karanlıkta gürültüyle çağlamaktaydı?
Yüreğinin ardı sıra akan bir nehir
Kalbinin sesine kalbimi bağlamaktaydı
Hırçın kayalıklardan düşmüştü yola
Bir dağın göğsünde vermişti mola
Sonra inmişti gözlerinden ovaya
Göğsünden ayrılıp yüce bir dağın
Aktı nazlı nazlı göğsüm içinden
Aşkı tatlı bade gibi içti elinden
Dolanarak bir dağın ince belinden
Göğsünde sel olup aktı bir dağın
Göğsünde açınca nazlı bir çiçek
Sandı ki bir çiçekle bahar gelecek
Yârin geçtiği o ince yoldan geçerek
Varıp göğsünde durdu bir dağın
Sen ulaşılmaz bir dağdın oysa
Başındaki karın köz oldu sonra
Nehirler yetmezdi bu yangınına
Göğsünün içinde yandı bir dağın
Kerem gibi yanarken içinde karlar
Aslı gibi içine yağarken korlar
Uzaktan yücesine bakıpta ağlar
Göğsünde çiçekler yandı bir dağın.
Yanan bir çiçek değil dağın göğsüydü
Gözlerin ömrümün en anlamlı süsüydü
Ömrün ömrümün sevda türküsüydü
Bir dağın göğsünde kalandı adın.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder