SÜREYYA

Gökyüzünde bilmediğim bir efsun var

Gecenin karanlığı ruhumu sarmakta

Karanlıklar adınla bir bir parçalanmakta

Ruhum adını andıkça aydınlanmakta

Bir garip gönüllü dervişim bugün 

Gönlüm gökyüzünde şerha şerha yarılmakta

Süreyya'nın peşine düşmüşüm

Düşmüşüm karanlıklarda yol aramaya

Biliyorum aydınlığa kavuşmak zor olsada

Yolumu bulacağım Süreyya'nın ardı sıra 

Gittiğin diyardan çağırırsın 

Ben adını sayıklamaktayım asırlarca

Kurtuluş reçetemsin bilirim

Çağırdığın diyar şahdamarım kadar yakın olsada

Seninle aydınlanır en karanlık gecelerim

Yol bulurum ötelere ismini hecelerim

Hasret kaç gecedir? 

Kaç asırdır çekerim. 

Vuslat bir bilmecedir

Kim bilir ona ne zaman ererim? 

Yoluna düşmüşüm yine de

Avuçlarım uzanırken yedi kat semaya

Ben kavuşmak için hep seni dilerim. 

Geçerim binbir kandil asılı asumandan

Süreyya alır götürür beni senli diyarlara

Hayrandır tüm yıldızlar sana hayranlığıma

Gün gelir çıkarırlar beni aydınlığına. 

Bir çöl gecesinden gökyüzüne başlar yolculuk 

Yollar uzun yollar karanlık

Bir güvercin yoldaşlığında

Gökleri sarar bir aydınlık. 

Kızgın kumlar yakarken ayaklarımı

Adının serinliği ferahlatır dudaklarımı

Yükselirken çöllerden göklere bir kutlu nefes

Süreyya'nın peşinde çağırır beni kutlu bir ses

Açılır gökyüzünde kapılar kanat kanat

Ruhum sana yükselir sessizce çırpınarak

Huzuruna varınca ruhum erer huzura

Süreyya'nın ardında gönlüm erer vuslata. 

                                     Lütfi Kerem ASLAN