Gün çekildi üzerimizden elleri üşüdü güneşin
Zaman karanlık örtüsünü üstüne örttü gecenin
Yitip giden bir oyuncak gibi kaybolup da gidenin
Hatırasını bir taş gibi bağrına bastı bu gönül
Yüreğim boynu bükülmüş bir başaktı kırılgan
Hasretinin ateşiyle yandı kavruldu bu can
Bu gidişin ardından düştü kalbe bir hicran
Hicran olup göz pınarından taştı bu gönül
Gönül firkatten mahzun dertten muzdarip
Gözlerinden kanlar döküp yağmur eleyip
Yokluğunun ateşiyle kendini Kerem eyleyip
Bir zamansız derin uykuya daldı bu gönül.
Gönül şimdi divanedir gamlanır durur
Ateşine su koysan döner buz olur
Sevdiğine kavuşur elbet yanar kül olur
Muradını almadan göçer gider sır olur.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder