Sensin gönül bahçemde en nadide çiçek
Saçlarını okşayan bir rüzgârım ben
Bir busecik kokun ölmem için yetecek
Bahçende sana âşık bir bülbülüm ben
Toprağında filizlenen çiçeksin,dalsın
Kökleri beni saran yalnız ağaçsın
Mevsimsin, baharsın, dalsın yapraksın
Dalına sarılmış bir müptelayım ben
Her bahar uzaklardan gelen mevsimsin
Seni bekleyen yağmur nasıl sabretsin
Sen gönül bahçemde eşsiz çiçeksin
Koklamaya kıyamayan deli âşığım ben.
Çiçek olup dursan bahar gibi dalıma
Bir baharda gelip dursam senin kapına
Gel demeden girilmez şu gönül hanına
Kapı çalmadan gönlüme giren yârsın sen
Su olup dağlardan toprağıma yürüsen
Şu divane gönlümü çiçeğinle bürüsen
Çiçekler içinde yârim gonca gülüm sen
Viran bağlarımda öten bülbülümsün sen
Ben bir rüzgâr isem sen deli bahar
Bulutların yaşları gönlünden akar
Toprak olup gözlerim gözlerine bakar
Gözlerimde binbir çiçek bahar dalı sen.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder