SÜKÛT

Gecenin nemi sükutun gözlerine değdi

Ağladı isyan kokan kelimeler dudağımda

Yağmur ıslatırken tütün kokulu ellerimi 

Gözlerim doldu o sevda durağında

Eski bir yağmurda şiirler söylenirken

Yüreğim şiir gibi gecede dinlenirken

Bahçelerini gezdim o sevda diyarının 

 Yağmur ayak izlerimi silerken 

Gecenin neminde demledim kara sevdamı

Gördüm sular içinde bir düş

Yağmur gibi kokusundan tanıdım 

 Gonca bir gül boynun bükmüş 

Düşlerimin tutsaklığında çaresizdim

Rüzgar beline dolanırken yağmurun

Ben yağmur kadar ıslaktım. 

Gece içine çekerken sevdanın dumanını

Ben içime sen diye yağmur doldurmaktaydım. 

Ayrı diyarlarda 

Aynı düşlerde 

Seninle buluşmaktaydım. 

Nefesim nefesine karışmaktaydı belki

Belkide yüreğim 

Seninle sevda yağmurunda ıslanmaktaydı. 

Rüzgârlar söylerken yağmura 

Hüzzam makamında şarkılarını

Ben şiirlerimle kapında ıslanmaktaydım. 

Açılsa şimdi gökyüzünün perdeleri

Bulutlar üzerimizden çekilse

Gönül pencerenin önüne kuşlar konsa

Yağmurlardan bir avuç sevda düşürse yüreğine

Adını sayıklasa dilim nem kokan gecelerde

İki satır düşse deli gönlümün sayfalarına 

Gözlerini yazsa mürekkebi akmış mektuplara

Yağmurun ellerine sevdamı sarsa

Islanmış kanatlarıyla gönül kapına bıraksa

Ellerin yağmur gibi dolaşsa yüzümde

Gözlerinin nemi gözlerime değse. 

Çıkıp gelsem göçmen bulutlar gibi yüreğine

Sağanak sağanak yağsam gönül iklimine

Baharlar getirsem şen bahçene

Çiçekler açsa yüreğin

Ellerin yağmur koksa yine

Bir cemre düşse gözlerimize 

Tomurcuk tomurcuk sevda büyütse

Sükutu dinlesem senin sesinde

Alsa bütün benliğimi sessizce gece. 

Yağmurun başını toprağa yasladığı gibi

Yaslasam yağmur kokan saçlarımla başımı omuzlarına

Sabahlar büyütsem sonra

Yağmurdan sonra sevda tarlalarında

Gönlüm başak başak sevdaya dursa. 

                             Lütfi Kerem ASLAN