SÛRETLERİMİZ

Gül düşündüm, gülistan oldu her yer. 

Yürüdüğüm yollar benden incinmesin. 

Issız diyarlarda âlem oldum sen için

Âlemlere öyle bak ki 

Âlem senden incinmesin. 

Sûretini kazıdım meczup gönlüme, 

Oysa âlem ayna oldu 

Sûretimin nakşını gördüm

Gördüm ki gönül hanemde nakşı 

senmişsin sûretimin. 

Yâr gönüle düştü cemre misali 

Su yürüdü tohuma, toprağıma

Yârin aşkı filizlendi,çiçeklendi yaprağıma

Bulmak istedim, vazgeçmeyi öğrendim

Vazgeçtim… 

Sûretimden,

Siretimden,

Saatimden

Ömrümden… 

Bir senden geçemedim bir de gönlünden. 

Yüzünden, gönlünden okudum dünyayı

Hüzün satan kuşlardan aldım haberini

Hüznüm vuslatına dönük. 

Mektuplar biriktirdim gönül sayfalarında

Kuşlarla sana gönderemedim. 

Gözlerindeki umudu yazdım satır satır yollara

Gözleri yatırıp ıraklara, 

Cevaplar bekledim gönderilmemiş mektuplara

Kuşlar… göçüp gittiler hüzne kanat çırparak

Uçsuz bucaksız tarlalara ektiler hüzünleri

Başaklar büyüttüm boyun bükerek

İçleri hüzün dolu 

Değirmen gibi dönen bu âlemde

Hüzünlerimi öğüttüm 

Çaresizliğimin çaresini öğrendim 

Hasret sofrasında. 

Nasibim oldu vuslat gönlüme yedirdim

Rüzgârlar avuttu beni acı ninnisiyle

Bir nefeslik kalbim seni andı son nefesinde

Sabır yaralarımı sardım sevdanla

Gün oldu yaralarımla sûretine sarıldım

Gün oldu sûretin yaralarımı sardı. 

Sûreti, 

Sireti, 

Sevdayı 

Bir yüce dağ gibi gönlümde taşıdım. 

                            Lütfi Kerem ASLAN