YAĞMUR YAĞIYORDU

Bir yağmur yağıyordu inceden ince

Asumanın derinliklerinde hüznüme dokundum bu gece

Elleri incecikti yağmurun

Anladım elleri ellerime değince

Geçtim sevgilinin yağmur gözlerinden 

En güzel türkülerimi söyleyince

Sonsuz boşlukta yankılandı sesim

Yağmurun alıp götürdüğü duygularımdan önce

Saçaklarda serçeler vardı

En güzel şarkıları söylüyorlardı yağmura

İsyanlı bir sükût penceremin camını el sürmeden çalmaktaydı

Kapımda yağmurun sırılsıklam aşkı

Göğsümü bir sel gibi kabartmaktaydı

Ellerim semanın gözyaşlarını silmekte

Gözlerim yağmurla gönlüne akmaktaydı

Bilirdim en güzel yalanlarını yağmurun

Alırdım başımın üstüne bir bela gibi

Taşırdım yüreğimle gözlerimde

Ürkek ceylanlar gibiydi yağmur

Üzmemek kırmamak ya da incitmemek için taşırdım göğsümün en derin yerinde

Yağmurlar yağardı 

Ben gözlerinden başka iklimlere taşardım

Sokaklar ıssızdı caddeler yorgun 

Ceplerimde taşıdığım sevda mahzun

Rüzgârın kulaklarımda uğuldayan ninnisi

Yağmur sesi gibi getirirdi sesini

Uzak diyarların denizaşırı maviliklerinden

Damla damla dökülürdü gözlerimden yüreğime hasret

Bir ada yalnızlığında hasretine yağmuruna tutulurdum 

Bir bulut olsam yahut bir yağmur tanesi

Düşmek isterdim gönlünün çorak topraklarına

Yağmur sicim sicim yağmaktaydı

Benimse saçlarımda kırağılar vardı

Bir yangından arta kalan kırağılar

Gönül yangınından bana kalanlar

Elimde eski bir bavul geçmiş yağmurları taşıdığım 

Yüzümde daha eski bir ifade

Kapımı açtım yağmura

"Geldim." dedim geldim işte. 

Sana kendimi getirdim.

Göğsümde taşıdığım seni getirdim.

Acılarımı,ayrılıklarımı, özlemlerimi, hasretlerimi getirdim. 

Sana geldim.Kapında sen olmaya geldim. 

Yağmur ruhu gibi ince ince yağıyordu

Ve bir yağmur yangınıyla ruhumuzu sarıyordu. 

Gözlerimizden gönlümüze bir sevda ırmağı akıyordu.

Ve yüreğimiz yağmurun yatağında sevda diye atıyordu.

                                     Lütfi Kerem ASLAN