İĞDE KOKUSU

Bir bahar sabahına uyanırım

Penceremden iğde kokuları süzülür 

Yüreğimi uyandıran bahar değil

Yokluğunda kokladığım ince sızıdır. 

Bilirim senin diyarında da açmıştır iğdeler

Kokusu saçlarının rengine benzer

Ve senin saçların kadar

Gözlerinde binbir türlü bahara benzer

Yalın ayak düşerim sapsarı bozkırın ortasına

Ceplerimde yüreğinin kokusu iğdeler 

Yokluğunun korkusu ise ruhumu iğneler

Kimi gün olur kalırım bir başıma

Bozkırda yalnız bir ağaç gibi

Kimi gün olur dalarım iğde kokusuna

Gözlerinde bir hayale batmış gibi

Şimdi baharın rengi dolmakta içime

Sensizliğin kokusu dolmakta 

Bahçede kokan iğdeme

Sen ki nazlı bir çiçeksin iğde dalında

Kim bilir hangi baharda çıkacaksın

Bir papatya falında

Bak gelincikler sarmış dört bir yanını

İğde kokusu almış gönül yangınını. 

Hangi yağmur söndürür bu yangını

Hangi çiçek taşır senin adını

Yakışır mı bir çiçek gözlerinin rengine

Ellerim nasıl ulaşsın saçlarının teline

Gönlüme kokunu bir kerecik gönderde

Uykularımı bölsün iğde kokunla gece

Bahçemde açan çiçek yalnız sen olmalısın

İğde kokunla sen gönlüme dolmalısın

Bahar senin kokunda ellerimde kokmalı 

İçimde sakladığım iğde kokun olmalı

Bir örtü gibi örtmeli üstümü bahar

Örtüsünde yalnızca senin gönlün olmalı.

                                        Lütfi Kerem ASLAN