Dudağından kan damladı bülbülün
Öperken bir gülü şah damarından
Yaprağından kan aktı bir gonca gülün
Bakarken bülbülün can aynasından
Seher vakti konmuştu gülün dalına
Nağmeler dizmişti gül dudağına
Saçının teli gibi gül yaprağına
Takılmıştı gönlü nazlı bülbülün
Sandı yüreğindeki yara iyileşir
Gün geçtikçe yara daha derinleşir
Yaprak değil dikeni yüreğe yerleşir
Kanatır ruhunu gül yaprağında
Derinden içinde bin ah etsede
Güle her deminde niyaz etsede
Dikenler ruhunu delip geçsede
Bülbülü ağlatır her dem bağında
Gülün nazı çok olsada çekilir
Bülbülün gönlüne güller ekilir
Bir dem dünyadan el etek çekilir
Figanı kalırmış gül yaprağında.
Gülü sevda ile tartarmış mizan
Sonunda güle de uğrarmış hazan
Gül değil bülbülmüş hazanda solan
Bir kuru yaprağa dönermiş bülbül
Gülün yaprağında bülbül kavrulur
Sevda pazarında güller savrulur
Bülbül güle yüreğinden vurulur
Niyazı kalırmış gül dudağında
Nice bülbüller konar göçermiş
Seher vakti kanlı güller açarmış
Bülbülün sevdası mahşere kalmış
Bir seher vaktinde gül mizanında.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder