KALBİM

Siz hiç rastladınız mı kalbinize başkasında? 

Ben rastladım ve orada atıyor kalbim. 

Eskimeyen zamanları yaşıyorum şimdi

Mevsim sonlarını, çiçeğe durmuş kalbimi

Bir hikayenin içinde kayboluşu… 

Uzaklıkları eskitmeyi öğrendim artık. 

Kalbimin göğüs kafesinde değil

Rastlantımın ellerinde olduğunu gördüm

Onunla yaşamayı öğrendim

Uyumayı, uyanmayı, gülmeyi, ağlamayı

Ve onun kalbinde kendimi bulmayı… 

Nasıl karanlığıma aydınlık olmaksa

İçinde taşıdığı aydınlığı kalbime süzdüm

Kendimi kendimde bilmekmiş yanlışım

Ve kalbimi taşıdığımı sanmakmış yanılışım

Gülse güldüğümü anlamışım

Ağlasa ağladığımı… 

Oysa gönül benim değil onun taşıdığı

Bilmeden onun gönlünde yaşamışım. 

Katran gecelerim olmuş

Kalbimi gecelere kurban adamışım

Bilsem ki onun sunağına boynumu yatırmışım

Kesmemiş boynumu kör bıçak gibi gece

Ben bilememişim oysa… 

Boynumun üstüne boynunu 

Kalbimin üstüne kalbini yatırmışın. 

İçimde kaybolurken "Ben" ler

Senin kalbinde ben varolmuşum. 

Sen de duymuşum attığını kalbimin

Bir dalga sesini, deniz kokusunu sen de almışım

Sen de kalmışım uzak diyarlara giderken 

Kalbimden geçerken gemiler

Ve benim deniz kadar sandığım kalbimle

Ben senin içinde sadece bir damlaymışım

Uçsuz bucaksız ummanmış gönlün

Ben o ummanda yıllarca kendimi aramışım

Fırtınasından geçip hayatın,

Dalgalarına kapılmışım. 

Sonunda kalbimi senin limanına atmışım

Ben kalbimi başkasında değil 

Daha doğmadan önce senin göğsüne kapatmışım. 

Siz hiç rastladınız mı kalbinize başkasında? 

Ben yıllarca kalbim başkasında yaşamışım.

                                        Lütfi Kerem ASLAN