KADİM SEVDAM

Gün batımından gün doğumuna 

Ne kadar şehir varsa özlenen

İçinde sen varsın

Kokun yayılırken şehirlerin burçlarından

Hasretini çekmekteyim içime

Tarihinin derinliğine saklamış şehirler seni

Ve ben şimdi o şehirlerden biriyim

Kazdıkça yürek toprağımı

Tarihimden, yüreğimden sen çıkmaktasın

Gökyüzüm eski zamanlarda kalan

Ve yüreğimden akan suskun bir nehir

Sen bahçeler kuruyorsun 

Yüreğimin kıyılarında

Eski bir sevda bahçesisin yüreğimin yamaçlarında

Bir yanı sen oluyorsun akan nehirin

Diğer yanı ben

Kadim sevdamın şehri

Koynunda nice âşıkları saklıyor

Ve suskun bir nehir yüreğinin kıyılarına akıyor

Suladığı topraklarda 

Sakladığı âşıklar bir sevdalı çiçek olup açıyor

İçimde çiçekler açtıkça

Coşkun sularım yolculuklara çıkıyor 

Yollar açılıyor içimde 

Sevda sınırını aşan yollar

Ve gözleyenler yollarımı

Gözlerini yollarıma yatırıp bekleyen gözler

Ayrılık surlar örmüş gönül sınırlarıma

Deli taylar gibi kaçmak geliyor içimden

Suskunluğunu bozmuş nehirler gibi coşmak sonra

Ve bir şehrin kalbinden geçer gibi

Sana doğru akmak geliyor içimden.