Yürürken gözlerinin sahilinde dem be dem
Sonsuz mavilikte kaybolur günüm gecem
Düşlerine takılıp kaybolur kalbim bugün
Gözlerinde çözülür kalbimdeki her düğüm
Düğümler ki yüreğime atılmış bir sevdadır
Gözlerinse sağanak gönlüme yağmaktadır.
Sensiz her gün böyle geçiyorken uzakta
Gönlüm bir sevdanın koynunda uyumakta
Şimdi sensiz yağmurlar gözlerimi ıslatır
Her hatıran karşımda yüreğimi sızlatır
Her gidişin içimde koparır kıyameti
Ayrılıklar parçalar vuslatı ve kederi
Bir yangından arta kalan külleridir sevdanın
İçimde yanan ışık ateşidir sevdanın
Gelsen bir gün çıkıp yıldızlarla geceme
Düşse dudaklarımdan adın gönül hücreme
Bir mavi gökyüzünü sunsam akşamlarına
Güneşler doğdursam nazlı bakışlarına
Ayın hilali gibi çizsem gönül yüzünü
Ağlayıp yıldızlarla döksem gönül hüznümü
Gecelerin sırrında ersem sevda sırrına
Bir çöl karanlığında düşsem senin yurduna
Ayağında toz olsam yüzüm sürsem tozuna
Huzurunda kaybolsam düşsem gönül ufkuna
Alsa bir deli rüzgâr getirse o kokunu
Sarılsam doya doya koklasam o boynunu
Desem ki bir akşam daldığım bu rüyadan
Gözlerinin içinde kaybolduğum hülyadan
Bir gün doğumunda daha güneş doğmadan
Gözlerine bakarak binlerce kez uyansam
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder