Gökyüzüne penceresini açmış yalnız şehir
Hangi mevsimini yaşamaktasın ömrünün
Yüreğin sevda ırmaklarına dökülürken
Göğsüne yağmaktasın sensiz gökyüzünün
Sicim sicim dökülmekte bulutlardan sağanak
Mevsimine düşen yağmurun adı olmalı aşk.
Ellerinden tutarken bulutların hüzün
Bir mevsimin yağmur kokusunda olmalı yüzün
Bak yağan yağmura inat
İçimden mevsimler geçmekte
Göğsümün tam ortasından
Mevsimsiz kuşlar göçmekte.
Vuslat diyarlarına kayarken bir bir yıldızlar
Yağmur elleriyle mevsimsiz ayrılıklar ekmekte
Yıldızların hicranı sararken bulutları
Gökyüzü sayarken zamansız ayrılıkları
Mevsimsiz çırpınırken kuşların kanatları
Ömrün nehirleri hangi mevsime akmalı.
Yalnızlık içimde bitmeyen yalnız bir gece
Hangi mevsim düşürsün adını yüreğime hece hece
Bir vuslat mevsiminde çıkıp gelsen öylece
Gökyüzünden gönlüme yıldızlar aksa
Yalnızlık mevsiminin adı bir bahar olsa
Çiçeğe dursa göğsümün yalnız penceresi
Yıldızlar saçlarına çiçekten bir taç yapsa
Vuslat diyarına uçan kuşlar seni söylese
Gökyüzünden göğsüme ellerin uzanıverse
Mevsimdir kuşların söylediği türkülerde senin adın
Sen hep gökyüzü gibi göğsümde kalmalısın.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder