Kuşlarda gitti terk ettiler şehirleri
Bir rüzgâr dağın ardında beklemekteydi
Kuşlar dağları da terk etmekteydi
Kanatlarına takmışlardı oysa
Sevdanın hüzün kokan bulutlarını
Bulutların sevdadan yana avuçları terlemekteydi
Kuşlar şehirleri terk ederken
İçimden sessizce şehirler gitmekteydi
Şehirler kuşların kanadında seni götürmekteydi
Bu yıkılmış ve boyası dökülmüş gökyüzüyle
Kuşlar içime doğru göç etmekteydi
Şimdi içimdeki durgun maviliklerde
Gözlerin gibi bir gökyüzü yüzmekteydi
En derin sularında gökyüzünün
Yahut bir okyanusun bulut deryasında
Aramak gözlerinden ve şehirlerden
Apansız göç edenleri
Dökülürken gökyüzünün yaprakları damla damla alnıma
Bir ağaç yalnızlığında kuşlar konmaktaydı dallarıma
Ellerim saçlarına uzanmaktaydı göçmen kuşlarla
Şimdi çağırmakta içimdeki şehir seni
Aramakta…
Okyanus dibi karanlıklarda
Dağ başı yalnızlıklarda
Göç eden kuşların kanatlarında
Ve bulmak seni
İçimde yeniden büyüyen şehirlerde
Gökyüzü gibi durgun maviliklerde
Sevda taşıyan kuşların yüreklerinde.
Lütfi Kerem ASLAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder