SERÇELERİN ŞEHRİ

Yağmurdan kaçıyorum doludizgin atlarla

Ormanlar koynuna saklanan bir serçe

Usulca fısıldıyor kalbime

Ruhum senin yurdundur. 

Gözlerimi kaldırıp bakınca semaya

Serçe yüreğim duruyor yıldızların saçlarında

Ellerim geçerken korkulu rüyalardan

Kan ter içinde uyanıyorum. 

Gözlerin erişilmez bir gülistan

Bülbüller ötüyor gülüşlerinde

Şehirler şimdi yabancı serçelere

Ben senin gönül şehrine göç ediyorum 

Bütün şehirlerin dökülen gökyüzüne inat

Doludizgin atlarla yağmurdan kaçıyorum 

Sana çıkıyor kalbimin her sokağı

Kuytusunda bir kuş resmi çiziliyor

Şehirlerin boyası dökülmüş duvarlarına

Ben kimseler girmesin diye

Duvarlar örüyorum gönül şehrime 

Gönlümü veriyorum senin gönlüne

Senin şehrine yalnız bir serçe misali göçüyorum

Sokaklarına hüzün yağıyor bu köhne şehrin 

Sevdanın sürgünleri yeşermiyor

Bülbülsüz bahçeleri suskun, yakışıksız

Ben bir hüzün şehrinden 

Bir gülün şehrine uçuyorum 

Caddelerinde rüzgârlar yalnız esiyor

Serçeleri saçakları bir bir terk ediyor

Pencereler çiçeksiz bir duvar kapısı

Gidenleri selamlıyor kanatlarıyla. 

Ben senin şehrine kanat çırpıp uçuyorum 

Diyarlar aşıp gökler geçip

Gözlerinden gönlüne düşüyorum. 

Uzak yollardan serçeler ve güller getiriyorum 

Şehrine bir imbat serinliğinde ulaşırken

Ben gönül şehrinde bir serçe düşlüyorum 

Sözde yağmurdan kaçıyorum doludizgin atlarla 

İçimde kurduğum şehrimde 

Seni arıyorum en serin imbatlarla. 

Gönül şehrimi viran etme gel artık sevgili

Sana sesleniyorum 

Bir serçenin yüreğindeki feryatlarla. 

                            Lütfi Kerem ASLAN