KAVUŞMAK

Muhabbet bağında oturup bir dem

Gülün nazlarına dalsak sevdiğim

Bülbülün niyazı kimedir bilmem

Ettiği feryadı duysak sevdiğim

Yel esip yüceden bizim ellere

Allı turna selam etse o yâre

Nazlı yârin elindeki o güle

Sarılıp koklasam gülü sevdiğim

Bahar gelse bülbül güle kavuşsa

O yarin kokusu bana ulaşsa

Esen yeller saçlarımda dolaşsa

Karlı dağlar düz görünür sevdiğim 

Pınarlar coşupta sular akışsa

Sevdalılar birbirine bakışsa

Toprak suya dal yaprağa kavuşsa

Dağın ardı düz görünür sevdiğim 

Sevdiğim çekerim hasretle derdi

Kerem’im ararım Aslı'm nerdeydi

Bilmem elin nasıl elime değdi

Kavuşmak bahara kaldı sevdiğim. 

                        Lütfi Kerem ASLAN