Bir gökyüzünün açlığında
Susuzluğuna kanat çırpıyorum
Bir bulut su değil göz yaşı yüklü
Yüreğime döküyor sicim gibi göz yaşını
Umudun uğultulu dizeleri kulaklarımda
Sisler içinde açıyorum sana buğulu yüreğimi
Eriyerek aşıyorum sana gelen yolları
Ve sürünerek de olsa yollarına düşüyorum
Bir karlı dağdan başlıyor sana yolculuğum
İçimi ısıtan güneş sensin
Isındıkça sana eriyen ben
Süreğen sevdam filizleniyor
Gümrah akan ırmaklar boyunda
Ve ben seni düşünüyorum
Uzayıp giden ırmak boylarında
Geceleri yıldızları sayıyorum
Öpüp öpüp alnından yıldızların
Gümrah ırmaklara bırakıyorum
Düşler kuruyorum
Umut uykusundan önce
Sana bana ve geceyi aydınlatana dair
Sancılı uykuların bulanık rüyalarında
Gümrah ırmaklar gibi akıyor zaman
Ve ben ırmak boylarındaki sazlıklarda
Kuşlar havalandırıyorum gökyüzüne
Suya yazılmış mektuplar var ceplerimde
Hangi kalemin yazdığı bilinmeyen
Gece kovalarken gündüzü
Kuşlar alıyor uykularımdan mektupları
Sazlıklardan havalanan kuşlar
Senin gökyüzün diye
Irmak boylarından denizine
Suya yazılmış mektuplar götüren kuşlar.
Lütfi Kerem ASLAN